Bıldırcın avı amacıyla yapılan ancak zamanla bir tutkuya dönüşen atmacacılık, doğadaki av–avcı zincirinin dikkat çekici bir örneğini ortaya koyuyor.

Atmacacılık süreci, sabunlu suyun toprağa dökülmesiyle başlıyor. Sabunlu su sayesinde toprak altından çıkan ve bölgede “danaburnu” olarak bilinen böcekler toplanıyor. Bu böcekler, küçük kuşların yakalanmasında yem olarak kullanılıyor. Bölgede “Ğaço” kuşu olarak adlandırılan küçük kuşlar tutulduktan sonra, yüksek alanlarda “Tenta” adı verilen ağlar kuruluyor. Küçük kuşların ağların arkasına yerleştirilmesiyle birlikte, gökyüzünde süzülen atmacalar hedefe yöneliyor ve ağlara takılıyor.

Atmaca tutmadan önce Doğa Koruma ve Milli Parklar Müdürlükleri’nden gerekli izinlerin alındığı belirtilirken, atmacacılar bu sürecin belirli kurallar çerçevesinde yürütüldüğünü ifade ediyor.

Atmacacılar Karadeniz Federasyon Başkanı Yahya Terzi, atmacacılığın aşamalarını anlatarak, sürecin sabunlu suyla danaburnu böceğinin çıkarılmasıyla başladığını, ardından küçük kuşların tutulduğunu ve son olarak da dağlık alanlarda kurulan ağlarla atmacaların yakalandığını söyledi. Terzi, atmacaların bıldırcın avına alıştırılması için yaklaşık bir haftalık eğitim sürecinden geçirildiğini belirtti.

Atmacaların bakım sürecine de değinen Terzi, av sezonu sona erdikten sonra atmacaların sıcak ortamlarda muhafaza edildiğini ifade etti. Atmacaların kış aylarında Afrika’ya doğru göç ettiğini ve tüy dökme sürecinin sağlıklı ilerlemesi için sıcak ortamların gerekli olduğunu vurgulayan Terzi, bu nedenle kapalı alanlarda ısıtıcılar kullandıklarını kaydetti.

Atmaca bakımının oldukça zahmetli olduğunu belirten Terzi, atmacalar için Avrupa’dan özel ilaçlar temin ettiklerini ve bakım sürecinin titizlikle yürütüldüğünü dile getirdi. Atmacaların tüy dökme sürecini tamamlamasının avcılık açısından büyük önem taşıdığı, bu sürecin genellikle yaz aylarının sonuna kadar devam ettiği aktarıldı.

Karadeniz’de geçmişten günümüze aktarılan atmacacılık geleneği, doğayla kurulan bu özel ilişkiyle yaşatılmaya devam ediyor.