Turan, motifleri görmeden, yalnızca parmak uçlarıyla ilmekleri sayarak ortaya çıkardığı el emeği ürünlerle dikkat çekiyor.

Çocukluk yıllarında geçirdiği menenjit hastalığının ardından görme kabiliyetini kaybeden Ahmet Turan, yaşadığı tüm zorluklara rağmen üretmekten vazgeçmedi. Ağabeyinden öğrendiği iskemle örme işini yıllar içerisinde geliştiren Turan, bugün en karmaşık motifleri dahi dokunarak ve ilmek hesabı yaparak işleyebiliyor.

Yanlış teşhis hayatını değiştirdi

1961 yılında menenjit hastalığına yakalandığını anlatan Turan, o dönemde Rize’de çocuk doktoru bulunmaması nedeniyle hastalığına yanlış teşhis konulduğunu söyledi.

Yaşadığı süreci anlatan Turan, göz ile beyin arasındaki damarlarda oluşan hasar nedeniyle görme yetisini kaybettiğini ve tedavisinin mümkün olmadığını belirtti.

1981 yılında İş Bulma Kurumuna başvurduğunu da aktaran Turan, kendisine yüzde 100 engelli raporu verilmesi nedeniyle iş imkânı bulamadığını ifade etti. Bunun üzerine farklı bir iş yapıp yapamayacağını düşündüğünü belirten Turan, ağabeyinin yardımıyla iskemle örmeye başladığını söyledi.

İlmekleri tek tek sayarak desen oluşturuyor

İlk dönemlerde sade ve örneksiz iskemleler yapan Ahmet Turan, zaman içerisinde kendisini geliştirerek motifli modeller üretmeye başladı.

Görmeden çalışmasına rağmen her ilmeği tek tek sayan Turan, desenin hangi noktada nasıl ilerlemesi gerektiğini hafızasında tutuyor. Örgü sırasında yapılan en küçük hatayı ise birkaç sıra içerisinde parmaklarıyla fark edebiliyor.

Turan, işinde hataya yer vermediğini belirterek yanlış yaptığı bölümü hiç düşünmeden söküp yeniden ördüğünü söyledi.

Bir iskemledeki ilmek sayısına göre kullanacağı motifin de değiştiğini anlatan Turan, “Sayıyorum ilmekleri. Hangi örnek çıkarsa ona göre yapıyorum. Mesela bunda 64 tane var. 70 tane olsaydı farklı bir örnek koyacaktım. Yanlış olmasını istemem, yanlış oldu mu mecbur sökerim” dedi.

“Pes etmeyi hiç düşünmedim”

Yaklaşık yarım asırlık meslek hayatında zaman zaman kullandığı kasnakları temin etmekte güçlük yaşadığını ifade eden Turan, karşılaştığı sorunlara rağmen üretmekten vazgeçmediğini dile getirdi.

“Pes etmeyi hiç düşünmedim” diyen Turan, geçen yıl istediği özelliklerde kasnak yapabilen bir ustayla karşılaştığını, böylece üretimine yeniden daha rahat şekilde devam ettiğini söyledi.

Hazırladığı iskemleleri talep olması halinde sattığını belirten Ahmet Turan, bugün de Güneysu’daki evinde parmak uçlarıyla ilmekleri saymaya, motifleri dokuyarak şekillendirmeye ve yıllardır sürdürdüğü zanaatını yaşatmaya devam ediyor.

Çocuk yaşta görme yetisini kaybetmesine rağmen üretmekten kopmayan Ahmet Turan’ın yaklaşık yarım asra uzanan emeği, sabrı ve mesleğine gösterdiği titizlik çevresindekilerin de takdirini topluyor.